طراحی سر در ورودی پردیس علوم پزشکی دانشگاه سبزوار

ویژگی های سر در ورودی:

سر در ورودی برای هر فضایی علاوه بر کارکرد اصلی آن به عنوان درگاهی برای ورود به مکانی با کارکردی تعریف شده، باید شرایط خاصی را هم تامین کند. از آن جمله این که:

  • خاصیت دعوت کنندگی داشته باشد.
  • مسیر سواره و پیاده به خوبی تفکیک شده باشد.
  • کنترل عبور سواره و پیاده در آن به خوبی صورت بگیرد.
  • امنیت عبور و مرور هم برای سواره و هم برای پیاده فراهم شده باشد.
  • کارکرد فضایی را که از طریق سردر ورود به آن صورت میگیرد را به خوبی تداعی نماید.

اما هر سر در ورودی علاوه بر تمام موارد فوق و بسیاری موارد دیگر، باید دارای حجمی گویا و زیبا باشد. چرا که سر در ورودی همواره به عنوان المان شاخص شهری و ساختاری منومانتال (یادمانی) شناخته می شود.

سر در ورودی پردیس علوم پزشکی سبزوار:

طراحی سردر ورودی پردیس دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، یکی از پروژه های چالش برانگیز انجام یافته توسط من بود. طراحی سردری که حس دعوت کنندگی داشته باشد. کارکرد آموزشی و پژوهشی پردیس را در زمینه علوم پزشکی القا نماید. نشانه های معماری ایرانی-اسلامی را در خود داشته باشد. با معماری بومی منطقه سازگاری داشته باشد. در نهایت طبق خواسته کارفرما، از عناصر علم پزشکی به صورت عینی و صریح در طراحی حجم استفاده نشود.

سردر ورودی باید به عنوان یک المان شاخص و منومانتال طراحی گردد.

مولکول DNA

ایده طراحی:

کانسپت اولیه طرح، استفاده از شکل مارپیچی مولکول DNA به عنوان یکی از عناصر اصلی علم پزشکی و کلیه علوم مرتبط با آن بود. هدف این بود که حجم به شکلی طراحی شود که تداعی کننده این مارپیچ، هم در پلان و هم در نما باشد. از طرفی خواسته کارفرما مبنی بر عدم استفاده صریح و عینی از آن نیز در طراحی حجم مد نظر بود. در طراحی حجم سردر از الگوهای معماری ایرانی و اسلامی نیز بهره گرفته شد و سعی گردید که این الگوها، نه به طور عینی در حجم نمود پیدا کنند.

طرح سر در پردیس:

چنان که گفته شد در طراحی این سردر از شکل مارپیچ مولکول DNA الهام گرفته شد. برای تداعی شکل مارپیچ در حجم و نما و پلان طرح، قوس هایی طراحی شد که نسبت به محور قائم زاویه ۳۵ درجه داشتند. تلاقی دو قوس حاصل از ایده مارپیچ مولکول DNA باعث ایجاد یک طاق تیزه دار در مرکز طرح گردید. این محل و زیر همین طاق تیزه دار به عنوان نگهبانی مورد استفاده قرار گرفت. این نوع طاق ها در معماری اسلامی و حتی معماری منطقه سبزوار بسیار مورد استفاده قرار گرفته اند.

سر در پردیس علوم پزشکی سبزوار

طاق اصلی سردر که ارتفاعی بیش از طاق های خم شده دارد، از ترکیب طاق دایره ای در پایین و طاق تیزه دار در بالا تشکیل شده است. نام و لگوی دانشگاه نیز در بین این دو قوس قرار گرفته است. خم شدن طاق ها به میزان ۳۵ درجه از محور قائم، علاوه بر ایجاد حس تعلیق و سبکی، تداعی کننده شکل مارپیچ در پلان است. همین موضوع استفاده از سازه ای میانی برای تامین پایداری قوس ها و جلوگیری از واژگونی آن ها را موجب گردید.

سردر پردیس علوم پزشکی سبزوار ۳
سردر پردیس علوم پزشکی سبزوار ۲
سردر پردیس علوم پزشکی سبزوار شب
سردر پردیس علوم پزشکی سبزوار ۴

برای سازه میانی بین قوس ها از خرپا استفاده شده است. برای اتصال اعضای خرپا به هم نیز از گوی استفاده شده است. پوشش میان دو طاق ترکیبی از شیشه و فلز است. این ترکیب به حجم چهره ای مدرن می بخشد. از طرفی با ایجاد سایه و روشن باعث زیبایی بیشتر ورودی می شود. پوشش قوسی بین دو طاق، مثلث هایی را به وجود آورده که یادآور فیلگوش های استفاده شده در پوشش گنبدی سازه های اسلامی است.

مصالح مورد استفاده بتن نمایان (اکسپوز) برای طاق ها و شیشه و فلز برای سازه میانی است.

گذاشتن یک دیدگاه